Jerome's Latin Vulgate (405 A.D.)

 

The First Book of the Maccabees

 

Chapter 10

 

 

1.

 

et anno centesimo sexagesimo ascendit Alexander Antiochi filius qui cognominatus est Nobilis et occupavit Ptolomaidam et receperunt eum et regnavit illic

    
 
 

2.

 

et audivit Demetrius rex et congregavit exercitum valde copiosum et exivit obviam illi in proelium

    
 
 

3.

 

et misit Demetrius ad Ionathan epistulam verbis pacificis ut magnificaret eum

    
 
 

4.

 

dixit enim anticipemus pacem facere cum eo priusquam faciat cum Alexandro adversus nos

    
 
 

5.

 

recordabitur enim omnium quae fecimus in eum et in fratrem eius et in gentem eius

    
 
 

6.

 

et dedit ei potestatem congregandi exercitum et fabricare arma et esse ipsum socium eius et obsides qui erant in arce iussit tradi ei

    
 
 

7.

 

et venit Ionathas in Hierusalem et legit epistulas in auditu omnis populi et eorum qui in arce erant

    
 
 

8.

 

et timuerunt timore magno quoniam audierunt quod dedit ei rex in potestatem congregandi exercitum

    
 
 

9.

 

et traditi sunt Ionathae obsides et reddidit eos parentibus suis

    
 
 

10.

 

et habitavit Ionathas in Hierusalem et coepit aedificare et innovare civitatem

    
 
 

11.

 

et dixit facientibus opera ut struerent muros et montem Sion in circuitu lapidibus quadratis ad munitionem et ita fecerunt

    
 
 

12.

 

et fugerunt alienigenae qui erant in munitionibus quas aedificaverat Bacchides

    
 
 

13.

 

et reliquit unusquisque locum suum et abiit in terram suam

    
 
 

14.

 

tantum in Bethsuram remanserant aliqui ex his qui reliquerant legem et praecepta Dei erat enim haec eis ad refugium

    
 
 

15.

 

et audivit Alexander rex promissa quae promisit Demetrius Ionathae et narraverunt ei proelia et virtutes quas ipse fecit et fratres eius et labores quos laboraverunt

    
 
 

16.

 

et ait numquid inveniemus aliquem virum talem et nunc faciemus eum amicum et socium nostrum

    
 
 

17.

 

et scripsit epistulam et misit ei secundum haec verba dicens

    
 
 

18.

 

rex Alexander fratri Ionathae salutem

    
 
 

19.

 

audivimus de te quod vir potens viribus et aptus es ut sis amicus noster

    
 
 

20.

 

et nunc constituimus te hodie summum sacerdotem gentis tuae et ut amicus regis voceris et misit ei purpuram et coronam auream ut quae nostra sunt sentias et conserves amicitias ad nos

    
 
 

21.

 

et induit se Ionathas stolam sanctam septimo mense anno centesimo sexagesimo in die sollemni scenophegiae et congregavit exercitum et fecit arma copiosa

    
 
 

22.

 

et audivit Demetrius verba ista et contristatus est et ait

    
 
 

23.

 

quid hoc fecimus quod praeoccupavit nos Alexander adprehendere amicitiam Iudaeorum ad munimen sui

    
 
 

24.

 

scribam et ego illi verba deprecatoria et dignitates et dona ut sit mecum in adiutorio

    
 
 

25.

 

et scripsit in haec verba rex Demetrius genti Iudaeorum salutem

    
 
 

26.

 

quoniam servastis ad nos pactum et mansistis in amicitia nostra et non accessistis ad inimicos nostros audivimus et gavisi sumus

    
 
 

27.

 

et nunc perseverate adhuc conservare ad nos fidem et retribuemus vobis bona pro his quae fecistis nobiscum

    
 
 

28.

 

et remittemus vobis praestationes multas et dabimus vobis donationes

    
 
 

29.

 

et nunc absolvo vos et omnes Iudaeos a tributis et pretia salis indulgeo et coronas remitto et tertias seminis

    
 
 

30.

 

et dimidiam partem fructus ligni quod est portionis meae relinquo vobis ex hodierno et deinceps ne accipiatur a terra Iuda et a tribus civitatibus quae additae sunt illi ex Samaria et Galilea ex hodierna die et in totum tempus

    
 
 

31.

 

et Hierusalem sit sancta et libera cum finibus suis et decimae et tributa ipsius sint

    
 
 

32.

 

remitto etiam potestatem arcis quae est in Hierusalem et do eam summo sacerdoti et constituat in ea viros quoscumque ipse elegerit qui custodiant eam

    
 
 

33.

 

et omnem animam Iudaeorum quae captiva est a terra Iuda in omni regno meo relinquo liberam gratis ut omnes a tributis resolvantur etiam pecorum suorum

    
 
 

34.

 

et omnes dies sollemnes et sabbata et neomeniae et dies decreti et tres dies ante diem sollemnem et tres post diem sollemnem sint omnes inmunitatis et remissionis omnibus Iudaeis qui sunt in regno meo

    
 
 

35.

 

et nemo potestatem agere aliquid habeat et movere negotii adversus aliquem eorum in omni causa

    
 
 

36.

 

et ut adscribantur ex Iudaeis in exercitu regis ad triginta milia virorum et dabuntur illis copiae ut oportet omnibus exercitibus regis et ex ipsis ordinabuntur qui sint in munitionibus regis magni

    
 
 

37.

 

et ex his constituentur supra negotia regni quae aguntur ex fide et principes sint ex eis et ambulent legibus suis sicut praecepit rex in terra Iuda

    
 
 

38.

 

et tres civitates quae additae sunt Iudaeae ex regione Samariae cum Iudaea reputentur ut sint sub uno et non oboediant aliae potestati nisi summi sacerdotis

    
 
 

39.

 

Ptolomaidam et confines eius quas dedi donum sanctis qui sunt in Hierusalem ad necessarios sumptus sanctorum

    
 
 

40.

 

et ego singulis annis dabo quindecim milia siclorum argenti de rationibus regis quae me contingunt

    
 
 

41.

 

et omne quod reliquum fuit quod non reddiderant qui super negotia erant annis prioribus ex hoc dabunt in opera domus

    
 
 

42.

 

et super haec quinque milia siclorum argenti quae accipiebant de sanctorum ratione per singulos annos et haec ad sacerdotes pertineant qui ministerio funguntur

    
 
 

43.

 

et quicumque fugerint in templum quod est in Hierosolymis et in omnibus finibus eius obnoxios regi in omni negotio dimittatis et universa quae sunt eis in regno meo libera habeant

    
 
 

44.

 

et ad aedificanda vel restauranda opera sanctorum sumptus dabuntur de ratione regis

    
 
 

45.

 

et ad extruendos muros Hierusalem et communiendos in circuitu sumptus dabuntur de ratione regis et ad construendos muros in Iudaea

    
 
 

46.

 

ut audivit autem Ionathas et populus sermones istos non crediderunt eis nec receperunt eos quia recordati sunt malitiae magnae quam fecerat in Israhel et tribulaverat eos valde

    
 
 

47.

 

et conplacuit eis in Alexandrum quia ipse fuerat eis princeps sermonum pacis et ipsi auxilium ferebant omnibus diebus

    
 
 

48.

 

et congregavit Alexander rex exercitum magnum et admovit castra ad Demetrium

    
 
 

49.

 

et commiserunt proelium reges et fugit exercitus Alexandri et insecutus est eum Demetrius et incubuit super eos

    
 
 

50.

 

et invaluit proelium nimis donec occidit sol et cecidit Demetrius in illa die

    
 
 

51.

 

et misit Alexander ad Ptolomeum regem Aegypti legatos secundum haec verba dicens

    
 
 

52.

 

quoniam ingressus sum in regnum meum et sedi in sede patrum meorum et obtinui principatum et contrivi Demetrium et possedi regionem nostram

    
 
 

53.

 

et commisi cum eo pugnam et contritus est ipse et castra eius a nobis et sedimus in sede regni eius

    
 
 

54.

 

et nunc statuamus ad invicem amicitiam et da mihi filiam tuam uxorem et ero gener tuus et ipsi dignitatem

    
 
 

55.

 

et respondit Ptolomeus rex dicens felix dies in qua reversus es ad terram patrum tuorum et sedisti in sede regni eorum

    
 
 

56.

 

et nunc faciam tibi quae scripsisti sed occurre Ptolomaidae ut videamus nos invicem et spondeam tibi sicut dixisti

    
 
 

57.

 

et exiit Ptolomeus de Aegypto ipse et Cleopatra filia eius et venit Ptolomaidae anno centesimo sexagesimo secundo

    
 
 

58.

 

et occurrit ei Alexander rex et dedit ei Cleopatram filiam suam et fecit nuptias eius Ptolomaidae sicut reges in magna gloria

    
 
 

59.

 

et scripsit rex Alexander Ionathae ut veniret obviam sibi

    
 
 

60.

 

et abiit cum gloria Ptolomaidem et occurrit ibi duobus regibus et dedit illis argentum multum et aurum et dona et invenit gratiam in conspectu eorum

    
 
 

61.

 

et convenerunt adversus eum viri pestilentes ex Israhel viri iniqui interpellantes adversus eum et non intendit ad eos rex

    
 
 

62.

 

et iussit expoliari Ionathan vestimentis suis et induit eum purpura et ita fecerunt et conlocavit eum rex sedere secum

    
 
 

63.

 

dixitque principibus exite cum eo in medio civitatis et praedicate ut nemo interpellet adversus eum de ullo negotio nec quisquam ei molestus sit de ulla ratione

    
 
 

64.

 

et factum est ut viderunt qui interpellabant gloriam eius quae praedicabatur et opertum eum purpura fugerunt omnes

    
 
 

65.

 

et magnificavit eum rex et scripsit eum inter primos amicos et posuit eum ducem et participem principatus

    
 
 

66.

 

et reversus est Ionathan in Hierusalem cum pace et laetitia

    
 
 

67.

 

in anno centesimo sexagesimo quinto venit Demetrius filius Demetrii a Creta in terram patrum suorum

    
 
 

68.

 

et audivit Alexander rex et contristatus est valde et reversus est Antiochiam

    
 
 

69.

 

et constituit Demetrius Apollonium qui praeerat Coelesyriae et congregavit exercitum magnum et accessit ad Iamniam et misit ad Ionathan summum sacerdotem

    
 
 

70.

 

dicens tu solus resistis nobis ego autem factus sum in derisum et in obprobrium propterea quia tu potestatem exerces in montibus

    
 
 

71.

 

nunc ergo si confidis in virtutibus tuis descende ad nos in campum et conparemus illic invicem quia mecum est virtus bellorum

    
 
 

72.

 

interroga et disce qui sim ego et ceteri qui auxilio sunt mihi qui et dicunt quia non potest stare pes vester ante faciem nostram quia bis in fugam conversi sunt patres tui in terra sua

    
 
 

73.

 

et nunc quomodo poteris sustinere equitatum exercitum tantum in campo ubi non est lapis neque saxum neque locus fugiendi

    
 
 

74.

 

ut audivit autem Ionathas sermones Apollonii motus est animo et elegit decem milia virorum et exiit ab Hierusalem et concurrit ei Simon frater eius in adiutorium

    
 
 

75.

 

et adplicuerunt castra in Ioppen et exclusit eum a civitate quia custodia Apollonii Ioppe erat et obpugnavit eam

    
 
 

76.

 

et exterriti qui erant intra civitatem aperuerunt ei et obtinuit Ionathas Ioppen

    
 
 

77.

 

et audivit Apollonius et admovit tria milia equitum et exercitum multum

    
 
 

78.

 

et abiit Azotum tamquam iter faciens et statim exiit in campum eo quod haberet multitudinem equitum et confideret in eis et insecutus est eum Ionathas in Azotum et proelium commiserunt

    
 
 

79.

 

et reliquit Apollonius in castris mille equites post eos occulte

    
 
 

80.

 

et cognovit Ionathas quoniam sunt insidiae post se et circuierunt castra eius a mane usque ad vesperam

    
 
 

81.

 

populus autem stabat sicut praecepit Ionathas et laboraverunt equi eorum

    
 
 

82.

 

et eiecit Simon exercitum suum et commisit contra legionem equites enim fatigati erant et contriti sunt ab eo et fugerunt

    
 
 

83.

 

et qui dispersi sunt in campum fugerunt in Azotum et intraverunt in Bethdagon idolum suum ut se liberarent

    
 
 

84.

 

et succendit Ionathas Azotum et civitates quae erant in circuitu eius et accepit spolia eorum et templum Dagon et eos qui fugerunt in illud succendit igni

    
 
 

85.

 

et fuerunt qui ceciderunt gladio cum his qui succensi sunt fere octo milia virorum

    
 
 

86.

 

et movit inde Ionathas castra et adplicuit ea Ascalona et exierunt de civitate obviam illi in magna gloria

    
 
 

87.

 

et reversus est Ionathas in Hierusalem cum suis habentibus spolia multa

    
 
 

88.

 

et factum est ut audivit Alexander rex sermones istos addidit adhuc glorificare Ionathan

    
 
 

89.

 

et misit ei fibulam auream sicuti est consuetudo dari cognatis regum et dedit ei Accaron et omnes fines eius in possessionem

    
 
 

1st Maccabees 11

 

 

 

 

 
 
HTMLBible Software - by johnhurt.com