Jerome's Latin Vulgate (405 A.D.)

 

The First Book of Moses, Called Genesis

 

Chapter 41

 

 

1.

 

post duos annos vidit Pharao somnium putabat se stare super fluvium

    
 
 

2.

 

de quo ascendebant septem boves pulchrae et crassae nimis et pascebantur in locis palustribus

    
 
 

3.

 

aliae quoque septem emergebant de flumine foedae confectaeque macie et pascebantur in ipsa amnis ripa in locis virentibus

    
 
 

4.

 

devoraveruntque eas quarum mira species et habitudo corporum erat expergefactus Pharao

    
 
 

5.

 

rursum dormivit et vidit alterum somnium septem spicae pullulabant in culmo uno plenae atque formonsae

    
 
 

6.

 

aliae quoque totidem spicae tenues et percussae uredine oriebantur

    
 
 

7.

 

devorantes omnem priorum pulchritudinem evigilans post quietem

    
 
 

8.

 

et facto mane pavore perterritus misit ad coniectores Aegypti cunctosque sapientes et accersitis narravit somnium nec erat qui interpretaretur

    
 
 

9.

 

tunc demum reminiscens pincernarum magister ait confiteor peccatum meum

    
 
 

10.

 

iratus rex servis suis me et magistrum pistorum retrudi iussit in carcerem principis militum

    
 
 

11.

 

ubi una nocte uterque vidimus somnium praesagum futurorum

    
 
 

12.

 

erat ibi puer hebraeus eiusdem ducis militum famulus cui narrantes somnia

    
 
 

13.

 

audivimus quicquid postea rei probavit eventus ego enim redditus sum officio meo et ille suspensus est in cruce

    
 
 

14.

 

protinus ad regis imperium eductum de carcere Ioseph totonderunt ac veste mutata obtulerunt ei

    
 
 

15.

 

cui ille ait vidi somnia nec est qui edisserat quae audivi te prudentissime conicere

    
 
 

16.

 

respondit Ioseph absque me Deus respondebit prospera Pharaoni

    
 
 

17.

 

narravit ergo ille quod viderat putabam me stare super ripam fluminis

    
 
 

18.

 

et septem boves de amne conscendere pulchras nimis et obesis carnibus quae in pastu paludis virecta carpebant

    
 
 

19.

 

et ecce has sequebantur aliae septem boves in tantum deformes et macilentae ut numquam tales in terra Aegypti viderim

    
 
 

20.

 

quae devoratis et consumptis prioribus

    
 
 

21.

 

nullum saturitatis dedere vestigium sed simili macie et squalore torpebant evigilans rursum sopore depressus

    
 
 

22.

 

vidi somnium septem spicae pullulabant in culmo uno plenae atque pulcherrimae

    
 
 

23.

 

aliae quoque septem tenues et percussae uredine oriebantur stipula

    
 
 

24.

 

quae priorum pulchritudinem devorarunt narravi coniectoribus somnium et nemo est qui edisserat

    
 
 

25.

 

respondit Ioseph somnium regis unum est quae facturus est Deus ostendit Pharaoni

    
 
 

26.

 

septem boves pulchrae et septem spicae plenae septem ubertatis anni sunt eandemque vim somnii conprehendunt

    
 
 

27.

 

septem quoque boves tenues atque macilentae quae ascenderunt post eas et septem spicae tenues et vento urente percussae septem anni sunt venturae famis

    
 
 

28.

 

qui hoc ordine conplebuntur

    
 
 

29.

 

ecce septem anni venient fertilitatis magnae in universa terra Aegypti

    
 
 

30.

 

quos sequentur septem anni alii tantae sterilitatis ut oblivioni tradatur cuncta retro abundantia consumptura est enim fames omnem terram

    
 
 

31.

 

et ubertatis magnitudinem perditura inopiae magnitudo

    
 
 

32.

 

quod autem vidisti secundo ad eandem rem pertinens somnium firmitatis indicium est eo quod fiat sermo Dei et velocius impleatur

    
 
 

33.

 

nunc ergo provideat rex virum sapientem et industrium et praeficiat eum terrae Aegypti

    
 
 

34.

 

qui constituat praepositos per singulas regiones et quintam partem fructuum per septem annos fertilitatis

    
 
 

35.

 

qui iam nunc futuri sunt congreget in horrea et omne frumentum sub Pharaonis potestate condatur serveturque in urbibus

    
 
 

36.

 

et paretur futurae septem annorum fami quae pressura est Aegyptum et non consumetur terra inopia

    
 
 

37.

 

placuit Pharaoni consilium et cunctis ministris eius

    
 
 

38.

 

locutusque est ad eos num invenire poterimus talem virum qui spiritu Dei plenus sit

    
 
 

39.

 

dixit ergo ad Ioseph quia ostendit Deus tibi omnia quae locutus es numquid sapientiorem et similem tui invenire potero

    
 
 

40.

 

tu eris super domum meam et ad tui oris imperium cunctus populus oboediet uno tantum regni solio te praecedam

    
 
 

41.

 

dicens quoque rursum Pharao ad Ioseph ecce constitui te super universam terram Aegypti

    
 
 

42.

 

tulit anulum de manu sua et dedit in manu eius vestivitque eum stola byssina et collo torquem auream circumposuit

    
 
 

43.

 

fecitque ascendere super currum suum secundum clamante praecone ut omnes coram eo genuflecterent et praepositum esse scirent universae terrae Aegypti

    
 
 

44.

 

dixit quoque rex ad Ioseph ego sum Pharao absque tuo imperio non movebit quisquam manum aut pedem in omni terra Aegypti

    
 
 

45.

 

vertitque nomen illius et vocavit eum lingua aegyptiaca Salvatorem mundi dedit quoque illi uxorem Aseneth filiam Putiphare sacerdotis Heliopoleos egressus itaque Ioseph ad terram Aegypti

    
 
 

46.

 

triginta autem erat annorum quando stetit in conspectu regis Pharaonis circuivit omnes regiones Aegypti

    
 
 

47.

 

venitque fertilitas septem annorum et in manipulos redactae segetes congregatae sunt in horrea Aegypti

    
 
 

48.

 

omnis etiam frugum abundantia in singulis urbibus condita est

    
 
 

49.

 

tantaque fuit multitudo tritici ut harenae maris coaequaretur et copia mensuram excederet

    
 
 

50.

 

nati sunt autem Ioseph filii duo antequam veniret fames quos ei peperit Aseneth filia Putiphare sacerdotis Heliopoleos

    
 
 

51.

 

vocavitque nomen primogeniti Manasse dicens oblivisci me fecit Deus omnium laborum meorum et domum patris mei

    
 
 

52.

 

nomen quoque secundi appellavit Ephraim dicens crescere me fecit Deus in terra paupertatis meae

    
 
 

53.

 

igitur transactis septem annis ubertatis qui fuerant in Aegypto

    
 
 

54.

 

coeperunt venire septem anni inopiae quos praedixerat Ioseph et in universo orbe fames praevaluit in cuncta autem terra Aegypti erat panis

    
 
 

55.

 

qua esuriente clamavit populus ad Pharaonem alimenta petens quibus ille respondit ite ad Ioseph et quicquid vobis dixerit facite

    
 
 

56.

 

crescebat autem cotidie fames in omni terra aperuitque Ioseph universa horrea et vendebat Aegyptiis nam et illos oppresserat fames

    
 
 

57.

 

omnesque provinciae veniebant in Aegyptum ut emerent escas et malum inopiae temperarent

    
 
 

Genesis 42

 

 

 

 

 
 
HTMLBible Software - by johnhurt.com