Bibla e Shenjtë - Albanian Bible

 

Psalmet

 

Kapitulli 106

 

 

1.

 

Aleluja. Kremtoni Zotin, sepse ai është i mirë, sepse mirësia e tij vazhdon përjetë.

    
 
 

2.

 

Kush mund të përshkruajë bëmat e Zotit ose të shpallë tërë lavdinë e tij?

    
 
 

3.

 

Lum ata që respektojnë drejtësinë, që bëjnë atë që është e drejtë në çdo kohë.

    
 
 

4.

 

Mos më harro mua, o Zot, sipas mirësisë sate që tregon ndaj popullit tënd, dhe më vizito me shpëtimin tënd,

    
 
 

5.

 

me qëllim që të shoh mirëqënien e të zgjedhurve të tu, të kënaqem në gëzimin e kombit tënd dhe të mbushem me lavdi për trashëgiminë tënde.

    
 
 

6.

 

Ne dhe etërit tanë kemi mëkatuar, kemi bërë paudhësi dhe të këqija.

    
 
 

7.

 

Etërit tanë në Egjipt nuk i kuptuan mrekullitë e tua, nuk kujtuan numrin e madh të mirësive të tua dhe ngritën krye pranë detit, Deti i Kuq.

    
 
 

8.

 

Megjithatë Zoti i shpëtoi për hir të emrit të tij, për të bërë të njohur fuqinë e tij.

    
 
 

9.

 

I bërtiti Detit të Kuq dhe ai u tha, dhe i udhëhoqi nëpër humnerat si nëpër një shkretëtirë.

    
 
 

10.

 

I shpëtoi nga dora e atij që i urrente dhe i shpengoi nga dora e armikut.

    
 
 

11.

 

Dhe ujërat i mbuluan armiqtë e tyre, dhe nuk shpëtoi as edhe një prej tyre.

    
 
 

12.

 

Atëherë u besuan fjalëve të tij dhe kënduan lavdinë e tij.

    
 
 

13.

 

Por shpejt i harruan veprat e tij dhe nuk pritën me besim plotësimin e planit të tij.

    
 
 

14.

 

U ndezën nga lakmia në shkretëtirë dhe e tunduan Perëndinë në vetmi.

    
 
 

15.

 

Dhe ai u dha atyre sa i kërkonin, por dërgoi midis tyre një lëngatë që pakësoi numrin e tyre.

    
 
 

16.

 

Kur në kamp patën smirë Moisiun dhe Aaronin, i shenjti i Zotit,

    
 
 

17.

 

toka u hap dhe përpiu Dathanin dhe groposi grupin e Abiramit.

    
 
 

18.

 

Një zjarr shpërtheu në mes të tyre dhe flaka i përpiu të pabesët.

    
 
 

19.

 

Bënë një viç në Horeb dhe adhuruan një shëmbëlltyrë prej metali të shkrirë,

    
 
 

20.

 

dhe e ndërruan lavdinë e tyre me shëmbëllytrën e një kau që ha bar.

    
 
 

21.

 

Harruan Perëndinë, Shpëtimtarin e tyre, që kishte bërë gjëra të mëdha në Egjipt,

    
 
 

22.

 

mrekullitë në vendin e Kamit, gjëra të tmerrshme në Detin e Kuq.

    
 
 

23.

 

Prandaj ai foli t`i shfarosë, por Moisiu, i zgjedhuri i tij, u paraqit mbi të çarën përpara tij për të penguar që zemërimi i tij t`i shkatërronte.

    
 
 

24.

 

Ata e përçmuan akoma vendin e mrekullueshëm, nuk i besuan fjalës së tij,

    
 
 

25.

 

por murmuritën në çadrat e tyre dhe nuk dëgjuan zërin e Zotit.

    
 
 

26.

 

Prandaj ai ngriti dorën kundër tyre, duke u betuar se do t`i rrëzonte në shkretëtirë,

    
 
 

27.

 

dhe se do t`i zhdukte pasardhësit e tyre midis kombeve dhe se do t`i shpërndante në të gjitha vendet.

    
 
 

28.

 

Ata i shërbyen edhe Baal-Peorit dhe hëngrën flijimet e të vdekurve.

    
 
 

29.

 

E zemëruan Perëndinë me veprimet e tyre dhe në mes tyre plasi murtaja.

    
 
 

30.

 

Por Finehasi u ngrit dhe bëri drejtësi; dhe murtaja pushoi.

    
 
 

31.

 

Dhe kjo iu vu në llogari të drejtësisë, brez pas brezi, përjetë.

    
 
 

32.

 

Ata e provokuan përsëri në ujërat e Meribas, dhe Moisiu pësoi të keqen për shkak të tyre,

    
 
 

33.

 

sepse e ashpërsoi frymën e tij (të Moisiut) dhe ai foli pa u menduar me buzët e tij.

    
 
 

34.

 

Ata nuk shkatërruan popujt, siç i kishte porositur Zoti;

    
 
 

35.

 

por u përzien midis popujve dhe mësuan veprat e tyre;

    
 
 

36.

 

u shërbyen idhujve të tyre, dhe këta u bënë një lak për ta;

    
 
 

37.

 

ua flijuan demonëve bijtë dhe bijat e tyre,

    
 
 

38.

 

dhe derdhën gjak të pafajshëm, gjakun e bijve të tyre dhe të bijave të tyre, që u flijuan për idhujtë e Kanaanit; dhe vendi u ndot nga gjaku i derdhur.

    
 
 

39.

 

Kështu ata u ndotën me veprat e tyre dhe u kurvëruan me aktet e tyre.

    
 
 

40.

 

Dhe zemërimi i Zotit u ndez kundër popullit të tij, dhe ai ndjeu një neveri për trashëgiminë e tij.

    
 
 

41.

 

I la në dorë të kombeve, dhe u sunduan nga ata që i urrenin.

    
 
 

42.

 

Armiqtë e tyre i shtypën dhe ata iu nënshtruan pushtetit të tyre.

    
 
 

43.

 

Ai i çliroi shumë herë, por ata vazhduan të ngrenë krye dhe të zhyten në paudhësinë e tyre.

    
 
 

44.

 

Megjithatë ai i kushtoi kujdes ankthit të tyre, kur dëgjoi britmat e tyre,

    
 
 

45.

 

dhe iu kujtua besëlidhja e lidhur me ta dhe në dhemshurinë e madhe të tij u qetësua.

    
 
 

46.

 

Bëri që ata të fitojnë përkrahje ndër të gjithë ata që i kishin çuar në robëri.

    
 
 

47.

 

Na shpëto, o Zot, Perëndia ynë, dhe na mblidh midis kombeve, me qëllim që të kremtojmë emrin tënd të shenjtë dhe të lumturohemi duke të lëvduar.

    
 
 

48.

 

I bekuar qoftë Zoti, Perëndia i Izraelit, nga përjetësia në përjetësi. Dhe tërë populli le të thotë: "Amen". Aleluja.

    
 
 

Psalmet 107

 

 

 

 

 
 
HTMLBible Software - by johnhurt.com