Bibla e Shenjtë - Albanian Bible

 

Psalmet

 

Kapitulli 104

 

 

1.

 

Beko, o shpirti im, Zotin! O Zot, Perëndia im, ti je jashtëzakonisht i madh; je veshur me shkëlqim dhe madhështi.

    
 
 

2.

 

Ai të mbështjell me dritë si të ishte një mantel dhe i shtrin qiejtë si një çadër;

    
 
 

3.

 

ai ndërton mbi ujërat dhomat e tij të larta, i bën retë si qerren e tij dhe ecën mbi krahët erës.

    
 
 

4.

 

I bën erërat lajmëtarë të tij dhe flakët e zjarrit shërbëtorë të tij.

    
 
 

5.

 

Ai e ka krijuar tokën mbi themelet e saj; kjo nuk do të luajë kurrë përjetë.

    
 
 

6.

 

Ti e kishe mbuluar me humnerë si me një rrobe; ujërat ishin ndalur mbi malet.

    
 
 

7.

 

Në qortimin tënd ato ikën, në zërin e gjëmimit tënd u larguan me nxitim.

    
 
 

8.

 

Dolën malet dhe luginat u ulën në vendin që ti kishe caktuar për to.

    
 
 

9.

 

Ti u vure ujërave një kufi që nuk duhet ta kapërxenin; ato nuk do të kthehen më të mbulojnë tokën.

    
 
 

10.

 

Ai bën që të dalin burime në luginat; ato rrjedhin midis maleve,

    
 
 

11.

 

dhe u japin për të pirë tërë kafshëve të fushës; gomarët e egër shuajnë etjen e tyre.

    
 
 

12.

 

Pranë tyre banojnë shpendët e qiellit; midis gjelbërimeve lartojnë këngën e tyre.

    
 
 

13.

 

Nga dhomat e sipërme të tij ai u jep ujë maleve; toka ngopet me frytin e veprave të tua.

    
 
 

14.

 

Ai bën që të rritet bari për bagëtinë dhe bimësia në shërbim të njeriut, duke nxjerrë nga toka ushqimin e tij,

    
 
 

15.

 

dhe verën që gëzon zemrën e njeriut, vajin që bën të shkëlqejë fytyra tij dhe bukën që i jep forcë zemrës së njeriut.

    
 
 

16.

 

Kështu ngopen drurët e Zotit dhe kedrat e Libanit që ai ka mbjellë;

    
 
 

17.

 

aty bëjnë folenë e tyre zogjtë, ndërsa lejleku bën nëpër selvitë banesën e tij.

    
 
 

18.

 

Malet e larta janë për dhitë e egra, shkëmbinjtë janë streha e lepujve.

    
 
 

19.

 

Ai ka bërë hënën për stinët, dielli e di orën e perëndimit të tij.

    
 
 

20.

 

Ti dërgon terrin dhe bëhet natë; gjatë asaj shkojnë rreth e qark gjithë kafshët e pyllit.

    
 
 

21.

 

Luanët e vegjël vrumbullojnë duke kërkuar gjahun dhe i kërkojnë Perëndisë ushqimin e tyre.

    
 
 

22.

 

Por, kur lind dielli, ata tërhiqen dhe rrinë në strofkat e tyre.

    
 
 

23.

 

Atëherë njeriu del për të punuar dhe punon deri në mbrëmje.

    
 
 

24.

 

Sa të shumta janë veprat e tua, o Zot! Ti i ke bërë të gjitha me dituri; toka është plot me pasuritë e tua.

    
 
 

25.

 

Ja deti, i madh dhe i gjerë, ku gëlojnë krijesa të panumërta;

    
 
 

26.

 

e përshkojnë anijet dhe Leviathani, që ti ke formuar për t`u tallur në të.

    
 
 

27.

 

Të gjithë presin që ti t`u japësh ushqimin në kohën e duhur.

    
 
 

28.

 

Ti ua jep atyre dhe ata e mbledhin; ti hap dorën dhe ngopen me të mira.

    
 
 

29.

 

Ti fsheh fytyrën tënde dhe ata e humbasin fare; ti heq frymën, dhe ata vdesin duke u kthyer përsëri në pluhurin e tyre.

    
 
 

30.

 

Ti dërgon frymën tënde dhe ata krijohen, kështu ti ripërtërin faqen e dheut.

    
 
 

31.

 

Lavdia e Zotit të rrojë përjetë; le të gëzohet Zoti me veprat e tij;

    
 
 

32.

 

ai shikon tokën dhe kjo dridhet; ai prek malet dhe ato nxjerrin tym.

    
 
 

33.

 

Unë do t`i këndoj Zotit deri sa të kem jetë; do t`i këndoj lavde Perëndisë tim deri sa të jem.

    
 
 

34.

 

Le të jetë mendimi im i pëlqyer prej tij; unë do të ngazëllohem tek Zoti.

    
 
 

35.

 

Le të zhduken mëkatarët nga toka dhe të pabesët mos qofshin më. Shpirti im, bekoje Zotin! Aleluja.

    
 
 

Psalmet 105

 

 

 

 

 
 
HTMLBible Software - by johnhurt.com