Bibla e Shenjtë - Albanian Bible

 

2 i Samuelit

 

Kapitulli 22

 

 

1.

 

Davidi i drejtoi Zotit fjalët e këtij kantiku ditën që Zoti e çliroi nga duart e të gjithë armiqve të tij dhe nga dora e Saulit. Ai tha:

    
 
 

2.

 

"Zoti është fortesa ime, kalaja ime dhe çlirimtari im,

    
 
 

3.

 

Perëndia im, shkëmbi në të cilin strehohem, mburoja ime, fuqia e shpëtimit tim, strehimi im i lartë, streha ime. O shpëtimtari im, ti më shpëton nga dhuna!

    
 
 

4.

 

Unë i kërkoj ndihmë Zotit që meriton të lavdërohet, dhe kështu më shpëtoi nga duart e armiqve të mi.

    
 
 

5.

 

Valët e vdekjes më kishin rrethuar dhe përrenjtë e shkatërrimit më kishin tmerruar.

    
 
 

6.

 

Dhimbjet e Sheolit më kishin zënë dhe lakun e vdekjes e kisha para syve.

    
 
 

7.

 

Në ankthin tim i kërkova ndihmë Zotit dhe i klitha Perëndisë tim. Ai e dëgjoi zërin tim nga tempulli ku ndodhej dhe klithma ime arriti në veshët e tij.

    
 
 

8.

 

Atëherë toka u trondit dhe u drodh, themelet e qiejve u lëkundën dhe u shkundën, sepse ai ishte tërë zemërim.

    
 
 

9.

 

Një tym ngjitej nga fejzat e hundës së tij dhe një zjarr përvëlues i dilte nga goja; prej tij dilnin thëngjij.

    
 
 

10.

 

Ai i uli qiejtë dhe zbriti me një mjegull të dendur poshtë këmbëve të tij.

    
 
 

11.

 

Ai rrinte kaluar mbi një kerubin, fluturonte dhe dukej mbi flatrat e erës.

    
 
 

12.

 

Si shatorre rreth vetes kishte vënë terrin, errësirën e ujërave dhe retë e dendura të qiellit.

    
 
 

13.

 

Nga shkëlqimi që i priste dilnin thëngjij.

    
 
 

14.

 

Zoti gjëmoi në qiejt dhe Më i Larti bëri të dëgjohet zëri i tij.

    
 
 

15.

 

Hodhi shigjeta dhe shpërndau armiqtë, hodhi shigjetat e tij dhe i shpërndau.

    
 
 

16.

 

Atëherë doli shtrati i detit dhe themelet e botës u zbuluan, me qortimin e Zotit, me erën që shfrynë, fejzat e hundës së tij.

    
 
 

17.

 

Ai nga lart shtriu dorën dhe më kapi, më nxori nga ujërat e mëdha.

    
 
 

18.

 

Më çliroi nga armiku im i fuqishëm dhe nga ata që më urrenin, sepse ishin më të fortë se unë

    
 
 

19.

 

Ata ishin ngritur kundër meje ditën e mjerimit tim, por Zoti qe përkrahësi im,

    
 
 

20.

 

ai më çoi larg tyre; ai më shpëtoi sepse i pëlqej.

    
 
 

21.

 

Zoti më ka shpërblyer simbas së drejtës sime dhe më ka dhënë simbas pastërtisë së duarve të mia,

    
 
 

22.

 

sepse kam ndjekur rrugët e Zotit dhe nuk jam larguar pabesisht nga Perëndia im.

    
 
 

23.

 

Sepse kam mbajtur para vetes të gjitha ligjet e tij dhe nuk jam larguar nga statutet e tij.

    
 
 

24.

 

Kam qenë i ndershëm me të dhe i jam ruajtur paudhësisë.

    
 
 

25.

 

Prandaj Zoti më ka dhënë simbas së drejtës sime, simbas pastërtisë sime përpara syve të tij.

    
 
 

26.

 

Ti tregohesh i mëshirshëm me njeriun e përshpirtshëm dhe i drejtë me njeriun e drejtë;

    
 
 

27.

 

ti tregohesh i pastër me njeriun e pastër dhe dinak me njeriun e çoroditur.

    
 
 

28.

 

Ti shpëton njerëzit e hidhëruar, por shikimi yt ndalet mbi kryelartët për t`i ulur.

    
 
 

29.

 

Po, ti je drita ime, o Zot; Zoti ndriçon terrin tim.

    
 
 

30.

 

Me ty mund të sulmoj një grup, me Perëndinë tim mund të kapërcej një mur.

    
 
 

31.

 

Rruga e Zotit është e përsosur; fjala e Zotit është purifikuar me zjarrin. Ai është mburoja e të gjithë atyre që kanë shpresë tek ai.

    
 
 

32.

 

Në fakt kush është Perëndi përveç Zotit? Dhe kush është Kalaja përveç Perëndisë tonë?

    
 
 

33.

 

Zoti është kalaja ime e fuqishme, ai e bën të përsosur rrugën time.

    
 
 

34.

 

Ai i bën këmbët e mia si ato të drerit dhe më bën të mbahem mirë në vendet e mia të larta.

    
 
 

35.

 

Ai i mëson duart e mia për betejë dhe krahët e mia mund të tendosin një hark prej bronzi.

    
 
 

36.

 

Ti më ke dhënë edhe mburojën e shpëtimit tënd dhe mirësia jote më ka bërë të madh.

    
 
 

37.

 

Ti i ke zgjedhur hapat e mia dhe këmbët e mia nuk kanë ngurruar në këtë rast.

    
 
 

38.

 

Unë i kam ndjekur armiqtë e mi dhe i kam shkatërruar, nuk jam kthyer prapa para se t`i shfarosja.

    
 
 

39.

 

I kam shkatërruar dhe shtypur, dhe ata nuk kanë mundur më të ngrihen kundër meje; ata kanë rënë nën këmbët e mia.

    
 
 

40.

 

Ti më ke dhënë forcë në betejë, dhe bëre që të më përulen ata që ngriheshin kundër meje;

    
 
 

41.

 

bëre që të më kthenin kurrizin armiqtë e mi përpara meje, dhe unë zhduka ata që më urrenin.

    
 
 

42.

 

Ata shikuan, por nuk pati njeri që t`i shpëtonte; i klithën Zotit, por ai nuk iu përgjigj atyre.

    
 
 

43.

 

Unë i thërmova si pluhuri i tokës, i copëtova dhe i shkela si balta e rrugëve.

    
 
 

44.

 

Ti më ke çliruar nga mosmarrëveshjet e popullit tim, më ke ruajtur si udhëheqës i kombeve; një popull që nuk e njihja më ka shërbyer.

    
 
 

45.

 

Bijtë e të huajve më nënshtrohen mua; sa më dëgjojnë, më binden.

    
 
 

46.

 

Bijtë e të huajve kanë humbur guximin, kanë dalë duke u dridhur nga fortesat e tyre.

    
 
 

47.

 

Rroftë Zoti! Qoftë e bekuar Fortesa ime! U lartësoftë në qiell Perëndia, Fortesa e shpëtimit tim!

    
 
 

48.

 

Éshtë Perëndia që hakmerret për mua, që më nënshtron popujt,

    
 
 

49.

 

dhe më liron nga armiqtë e mi. Ti më larton mbi ata që ngrihen kundër meje dhe më çliron nga njeriu i furishëm.

    
 
 

50.

 

Prandaj, o Zot, do të të kremtoj midis kombeve dhe do të këndojë lavdinë e emrit tënd.

    
 
 

51.

 

Lirime të mëdha i siguron mbretit të tij, sillet dashamirës me të vajosurin, me Davidin dhe me pasardhësit e tij përjetë".

    
 
 

2 i Samuelit 23

 

 

 

 

 
 
HTMLBible Software - by johnhurt.com